800104

غرق شده در خود
علت دیربه‌دیر بروز شدن اینجا رو از کنکور بپرسین (:

Paroxysm of Happiness

۳۰۳ ـُـمین روزِ سال

به تماشای آسمان می‌ایستم، به حرکت ابرها در روشنی آفتاب، به چشمک ستارگان در تاریکی شب. همه دنیا را به آغوش چشم‌هایم می‌کشم اما هیچ که هیچ. فکرهایم به پرواز در می‌آیند، پاهایم به حرکت می‌افتند.

فایده‌ی چرخیدن و چرخاندن را که می‌داند؟ فایده رقصیدن و رقصاندن را که می‌فهمد؟ آیا کسی می‌اندیشد که چه می‌گذرد؟ و یا از آن می‌اندیشد؟ یا به ساز نوازنده در اوج سرمستی سماوی می‌رقصد؟

فریاد فکرهایم پرده‌ آسمان را می‌درد، پرده حقیقت را اما نه. طنین می‌اندازد مابین انسان‌ها، مابین ورق‌های تاریخ، مابین ستاره‌ها، کهکشان‌ها، مابین هرچه که بتوان به آن چنگ زد تا در خود غرق نشوی. شاید حقیقتی نیست که به آن پی برد. شاید نبودن حقیقت، خود یک حقیقت است. شاید معنی نداشتن خود یک معناست و بی نظم بودن در ژرفای خود نظمی دارد.

فکرهایم دیگر بال پر زدن ندارند، پاهایم توان رفتن. هرچه در ذهن دارم فریاد می‌زنم، هوار می‌کشم اما هر آنچه هست و نیست ساکت است. عالم و آدم زبان دوخته می‌چرخند.

+ Paroxysm of Happiness - April Rain

Burdun

۲۶۲ ـُـمین روزِ سال

بار بزرگیست روی شانه هایم، گویی هر قطره اشک، هر ناله، هر فریاد، هر دردی که بوده از ابتدای خلقت، بار شده بر روی شانه هایم. اما این را میدانم که این بار سنگین نیست ولی، خرد میشوم زیر باری که اشک تو و درد تو روی آن انباشته شود.

تا فکر تو اینجاست حرام است بخوابم که بخوابم

دلتنگی شوخی عجیبی بود

۷۵ ـُـمین روزِ سال

که عشق با ما کرد

Odyssey

۵۸ ـُـمین روزِ سال

It must be possible to swim in the ocean of the one you love without drowning.
It must be possible to swim without becoming water yourself.
But I keep swallowing what I thought was air.
I keep finding stones tied to my feet.

Odyssey (Opus I IX) - Creation's Tears